27 januari 2026
Waar gaat het over?
Digitale camera’s hebben grenzen. Als een gebied in het licht te fel is (b.v de zon, heldere wolken of reflecties), raken de pixels van de sensor volledig overstuurt. Dat gebied wordt helemaal wit en verliest elke tekening. Dit wordt ‘uitbijten’ genoemd.
Deze module probeert deze gebieden te herstellen. Het is vaak de laatste redding voordat een lucht er gewoon uitziet als een wit gat.
De methoden:
Deze module biedt verschillende manieren om uitgebeten gebieden proberen te redden. De keuze van de methode is bepalend voor het succes:
- inpaint opposed: de standaard methode. Kijkt naar naastliggende niet-uitgebeten pixels en kopieert die naar de wel uitgebeten delen. Werkt minder goed als er kleurverschillen bestaan.
- segmentatie gebaseerd: kijkt ook naar naastliggende niet-uitgebeten pixels, maar doet dit in gesegmenteerde delen. Kan grotere uitgebeten delen aan, maar is geen wondermiddel.
- clip hooglichten: alles wat uitgebeten is, wordt wit gemaakt. Dit voorkomt lelijke kleurzwemen (bijv. roze wolken), maar brengt geen details terug.
- gestuurde Laplacians: een methode die veel rekenkracht vraagt. Gebruikt niet-uitgebeten kleurkanalen om de structuur in de uitgebeten kanalen te raden. Vooral geschikt voor spotlights en reflecties. Is ook terug te vinden in ‘diffusie en verscherping’.
Hoe het te gebruiken:
- activeer de module.
- kijk naar de helderste plekken op de foto: zijn ze gewoon uitgebeten wit? Of heb je een vreemde kleurzweem (magenta/cyaan)?
- kies voor ‘inpaint opposed’.
- verander naar ‘gestuurde Laplacians’. Deze modus roept vaak meer details op. U kunt met de drempel regelaar spelen om te bepalen wanneer de module moet ingrijpen.
Realiteitscontrole:
Wat er niet meer is, kan darktable ook niet herstellen. Wanneer alle drie de kleurkanalen (rood, groen, blauw) 100% zijn uitgebrand, blijft de plek wit wat je ook probeert. Deze modules helpen als er ergens nog niet uitgebeten delen beschikbaar zijn.